cgv Die Haghe

Uitleg Free Running / Parkour

Geschiedenis:

Na het horen van de term free- running was ik allereerst nieuwsgiering naar de geschiedenis van deze "sport". Tijdens mijn zoektocht naar achtergrond informatie kwam ik een aantal maal de naam George Hébert tegen. Deze fransman had een ontsnappingstechniek ontwikkeld waarmee hij zijn recruten zo kon trainen dat ze op elke situatie voorbereid waren. Dit alles speelde zich af in de tijd van de Vietnamoorlog. Een van Herberts recruten was de Fransman Raymond Belle. Nadat de oorlog was afgelopen ontwikkelden Raymond zich verder door zichzelf zo snel mogelijk van de ene naar de andere plek te verplaatsen.

De hobby van Raymond werd op vroege leeftijd al overgenomen door zijn zoontje David Belle. Met jeugdvriend Sébastien Foucan bedwongen zij op vijftienjarige leeftijd al vele obstakels. Meer en meer ontwikkelde zij hun tochten tot avontuurlijke spelletjes waarbij zich ook lieten inspireren door Bruce Lee en dergelijke meesters in de material arts, tot een ware discipline: Le Parkour.
De activiteiten van David en Sébastien werden door een aantal vrienden overgenomen en samen richtten zij het team Yamakasi op. Hiermee werd de basis gelegd: de traceurs wisten de aandacht te trekken van het grote publiek. Daarnaast ontwikkelden zij zich ook steeds verder. De ontwikkeling van le parkour vanuit de Parijse suburbs naar de huidige status als een wereldwijde buiten activiteit was ook een oorzaak van het einde van de relatie tussen de grondleggers. Aanleiding hiervoor was de productie van een eventuele film met de hoofdrol de Yamakasi in 2001. Yamakasi was de groep die door David en Sébastien plus een aantal vrienden was opgericht en waarmee zij Le parkour beoefenden. Yamakasi is een woord uit Lingala, een taal die wordt gesproken in Congo. Yamakasi betekent: Strong spirit, strong body, strong man.

Filosofie:
Uitgangspunt van parkour is om van A naar B te gaan door gebruik te maken van je eigen creatieve route. Bij het Parkour is door Sébastien Foucan een speciale filosofie ontwikkeld, waarvan een van de belangrijkste eigenschappen is, dat het goed is om de eigen angsten te leren kennen en te overwinnen. Ook moet een traceur middels deze sport zijn grenzen leren kennen, waardoor hij zijn eigen zelfvertrouwen een steuntje in de rug kan geven. Bovendien brengt het Parkour de traceur respect voor de omgeving bij, omdat het de gebouwen letterlijk van een hele andere kant leert bekijken.

Verschil tussen Parkour en Free-running:
Het verschil tussen Parkour en free-running (free-style parkour) is de stijl. Bij free running is het de bedoeling om zo sierlijk mogelijk van punt A naar B te gaan, terwijl het bij (het originele) Parkour gaat om de eigen weg zo efficiënt mogelijk af te leggen en mentale en fysieke obstakels daarbij te passeren. Bij Parkour horen alleen snelle en efficiënte bewegingen in tegenstelling tot Free-style parkour, waarbij ook bewegingen zoals 360's of flips worden gemaakt.

Een ander groot verschil is dat het doel bij Parkour gericht is op het zo snel en vloeiend mogelijk van A naar B gaan, en freerunning en Freestyle parkour wil zo sierlijk mogelijk van A naar B gaan.

Gevaar:
Uiteraard schuilt er achter free running een zeker gevaar. Door echter goede informatie te verkrijgen over de mogelijkheden van het lichaam, kunnen de belangrijkste blessures makkelijk voorkomen worden. De schok die vrijkomt bij free running is gemiddeld twee keer groter dan een autobotsing, daarom is het dus belangrijk dat die schok door het hele lichaam opgevangen wordt. En bovenal moeten de spieren al warm zijn gedraaid voordat de eerste free running-sprongen worden gedaan. Uiteraard moet een beginnende traceur zich niet direct aan grote sprongen wagen, omdat hij er fysiek nog niet klaar voor is. Tijdens onze trainingen proberen wij door middel van een gedegen opbouw en goede begeleiding deze risico's tot een minimum te beperken.

Wat is de beste eigenschap van een Freerunner?:
Een freerunner moet redelijk open-minded zijn om toch open te staan voor de elementen van freerun. Ook moet je je niet schamen voor hetgene waarmee je bezig bent. Je moet juist trots zijn dat jij de gelukige bent die deze sport kan beoefenen. Lef is niet nodig dat komt vanzelf wel en dat is met conditie en lenigheid hetzelfde.

Verder moet je als freerunner respect hebben voor je medemens en voor je omgeving. Freerunners hebben een hele aparte verstandshouding met onze omgeving. Dit komt voornamelijk omdat freerunners een directer contact hebben met deze omgeving. Hierdoor zal een traceur ook altijd respect hebben voor het milieu en bijvoorbeeld geen rotzooi op de grond gooien of iets kapot maken.